Image

Het thuisgevoel in Transvaal: in gesprek met Iris

Iris Middendorp woont als studentcoƶrdinator in de Springlevende Wijk Transvaal in Amsterdam Oost. Springlevend Transvaal is een project in opdracht van woningcorporatie Ymere en Stadsdeel Oost waarbij wordt gewerkt aan de leefbaarheid in de buurt. Iris vertelt ons over haar werk en haar leven in de buurt.
Vertel, wie ben je?
Ik ben Iris, en ik ben momenteel mijn studie Humanistiek in Utrecht aan het afronden. Op dinsdag, in het weekend of in de avonden ben ik vaak actief voor de Transvaalbuurt. Verder werk ik drie dagen per week als ondersteunend leerkracht op een net nieuwe school in Amsterdam Nieuw-West. Dit doe ik vanuit het traineeship co-docent, ook vanuit Academie van de Stad, om te kijken of ik daarna verder wil in het onderwijs.

Hoe lang werk je al als studentcoördinator in de Transvaalbuurt?
Ik werk hier nu iets meer dan een jaar. In september vorig jaar ben ik hier komen wonen. Ik leerde Academie van de Stad kennen via een huisgenoot. Zijn vriendin, Marcella, werkte ook in de Springlevende wijk Transvaal. Ik had al eerder gekeken naar projecten waar je in ruil voor sociale werkzaamheden een woning kon krijgen. Toen mijn huisgenoot vroeg of Academie van de Stad iets voor mij was, vond ik het precies wat ik zocht!

Wat gebeurt er nu allemaal in de Transvaalbuurt?
We doen op dit moment veel voor de kinderen in de buurt. Toen ik hier begon deed ik de voorleesservice en buurtbikkels. Buurtbikkels is een activiteit om de kinderen op te leiden tot verantwoordelijke buurtbewoners. De ene keer gaan we met z’n allen afvalprikken en de andere keer gaan we gezellig samen koken of werken in de tuin. Dit vond ik heel leuk om te doen. Toen ik er mee stopte, dacht ik: die zijn mij zo vergeten. Maar na de zomervakantie stonden er op een dag een paar kinderen voor mijn deur. Ze vroegen of ik weer een keer langs wilde komen bij buurtbikkels, omdat ze mij misten. Dat was wel een leuk moment, om zo te horen dat we toch wel echt een band hadden opgebouwd.

We ruilen meestal om het half jaar van project, dus ik ben na de zomer begonnen met een nieuw project: het organiseren van de maandelijkse muziekavond, Muzikaal Transvaal. Nu ben ik wekelijks bezig met het bedenken van thema’s, het zoeken van muzikanten en het “promoten” van deze avond. Dit is een activiteit die zich richt op een wat meer volwassen doelgroep, wat wel leuk is. Nu leer ik weer andere mensen kennen.

Hoe denk je dat de projecten die jullie doen de buurt verbeteren?
De Transvaalbuurt wordt gekenmerkt door bewoners van uiteenlopende culturele achtergronden: van Marokkaans, Turks, Chinees, Surinaams, Nederlands en nog zo veel meer. In mijn ogen een grote rijkdom aan diversiteit. Ik denk dat het onze belangrijkste bijdrage aan de buurt is dat wij proberen alle verschillende mensen zoveel mogelijk met elkaar te verbinden, door ontmoetingen te creëren. Wij hebben gemerkt dat als de kinderen samenkomen, de ouders elkaar ook ontmoeten. En dat is heel goed voor deze buurt. Verder is bij de voorleesservice natuurlijk ook de taalontwikkeling van de gezinnen een speerpunt.

Hoe pas jij je studie toe in je werk in de Springlevende wijk?
Ik heb mijn scriptie geschreven over het thuisgevoel van kinderen in de Transvaalbuurt. Behalve dat ik ‘het thuisgevoel’ een buitengewoon interessant concept vind omdat het zo vaak wordt gebruikt, heb ik dit onderwerp ook gekozen om mijn inzichten te kunnen gebruiken voor ons werk in de buurt. Het hebben van een thuisgevoel was, toen ik vroeger klein was, vanzelfsprekend en leek voor mij daarom in eerste instantie heel eenvoudig. Maar toen ik hier naar Transvaal verhuisde om mijn bijdrage te leveren voor een betrokken buurt, begon ik steeds meer na te denken over wat dat thuisvoelen nou eigenlijk inhoudt. Wat zorgt ervoor dat mensen zich op hun gemak voelen in deze buurt? En waar zitten de grenzen aan wat we kunnen verwachten van betrokkenheid tussen buren? Zo kwam ik op het onderwerp voor mijn scriptie.

Typerend voor kinderen in Transvaal is dat je ze pleinkinderen zou kunnen noemen. Veel kinderen wonen in kleine sociale huurwoningen waar binnen weinig speelruimte is, laat staan een tuin. Zij zijn daarom genoodzaakt speelruimte te zoeken op een van de pleinen in de buurt. Het blijkt dat het heel bepalend is hoe zo’n plein wordt ingericht en wie er nog meer is op dat plein, om je ook daadwerkelijk thuis te voelen. De Transvaalbuurt is de afgelopen jaren erg vooruit gegaan, maar het was tot een aantal jaar geleden best een gevaarlijke wijk. Ouders en kinderen zijn daarom nog steeds voorzichtig op straat. Thuis voelen hangt volgens de jongeren in deze buurt dan ook nauw samen met een gevoel van veiligheid. En daar kunnen wij als Springlevende Wijk weer over meedenken. Zo werden we afgelopen week nog betrokken bij een initiatief van buurtbewoners en het Stadsdeel over de hervorming van het Steve Bikoplein. Daar kunnen wij weer de stem van de kinderen laten klinken.

Hoe heeft je werk in de wijk je persoonlijke leven beïnvloed?
Ik zie door dit werk de functie van de overheid meer in. Ik was daarvoor soms best een beetje sceptisch over wat er nou allemaal wel (en ook niet) gebeurde qua sociale ontwikkelingen in de stad. Maar doordat wij met ons project in opdracht van de gemeente en de woningbouwvereniging werken, heb ik veel meer inzicht gekregen in de verantwoordelijkheden die zij allemaal dragen. De gemeente heeft echt een grote invloed op de leefbaarheid in de stad en ondersteunt talloze initiatieven. Ik snap steeds beter hoe alle verschillende politieke belangen doorwerken op de burger. Soms kosten die processen veel tijd, maar ik zie wel dat ze de burgerinitiatieven sterk aanmoedigen en bewoners een warm hart toedragen. Niet alleen financieel, maar ook door vertrouwen uit te spreken, met ons mee te denken en daarmee betrokkenheid tussen burgers te creëren. Dat zijn voor mij waardevolle maatschappelijke inzichten. Verder zijn er leuke vriendschappen in ons team ontstaan en heb ik in razend tempo de buurt beter leren kennen!