Image

Terug naar de Bedoeling: Lauren vertelt

In Utrecht is het bijzondere stageproject Terug naar de Bedoeling gestart. Vijf stagiairs helpen dit experiment binnen de gemeente uit te rollen en doen onderzoek. Zij vertellen een voor een over hun ervaringen. Na Frank is het nu de beurt aan de tweede stagiair: Lauren Antonides.
Bij het experiment 'Terug naar de Bedoeling' wordt op een aantal afdelingen van de gemeente Utrecht opnieuw gekeken naar de behoeften van werknemers en worden zo nodig regels afgeschaft en opnieuw ingericht. Vijf stagiaires van de Universiteit Utrecht en de Radboud Universiteit helpen het experiment uit te rollen en doen onderzoek naar de voortgang. Vier stagiairs draaien mee op de verschillende afdelingen en stimuleren veranderingen. Een stagiair doet overkoepelend werk en houdt alle ontwikkelingen nauw in de gaten. Elke maand vertelt een van deze stagiairs over zijn of haar ervaringen. Deze keer aan het woord: Lauren Antonides!

Wie ben jij en waarom besloot je aan dit project mee te doen?
Ik ben 20 jaar en studeer geschiedenis. Ik heb voor dit project dus wel een iets andere achtergrond dan de rest. Maar juist omdat mijn studie heel theoretisch is vind ik het leuk om nog echt wat in de praktijk te doen. En ik wilde ook op bestuurskundig vlak ervaring opdoen. Het is een leuke aanvulling. Bovendien sprak Academie van de Stad me als organisatie erg aan. 

Kun je in je eigen woorden uitleggen wat het experiment inhoudt?
In eerste instantie lag de nadruk op interne regels: op regels die belemmerend zijn en die dan afschaffen. Maar nu wordt het breder gedragen: er wordt gekeken naar wat de bedoeling is van een afdeling en hoe die bedoeling bereikt kan worden. Het is dus meer uitgezaaid tot een experiment waar bewustwording centraal staat. Steeds afvragen: wat doe ik, wat is mijn functie. En van daaruit initiatieven en veranderingen in gang zetten. Dan heeft het soms alsnog te maken met interne regels, maar ook met werkprocessen en met hoe bepaalde systemen worden aangepakt. Het is niet alleen vanuit jezelf denken, maar vanuit de bedoeling en daarmee vanuit de klant. 

Wat is jouw rol binnen dit project?
Aan de ene kant is er de uitvoering, waarbij ik het experiment ondersteun. Eigenlijk treed ik op als een soort bemiddelaar tussen mensen die in de uitvoering zitten en mensen die op beleidsniveau bezig zijn. Ik probeer initiatieven op te halen bij mensen en die dan op hoger niveau te trekken om te zorgen dat je daar iets mee mag doen, dus die initiatieven uit mag voeren. Daarnaast ben ik ook onderzoeker. Alle stagiairs hebben hun eigen onderzoek, waarbij we onderzoeken hoe het experiment zich voltrekt op onze afdeling. 

Lukt het vaak om zo’n initiatief erdoorheen te krijgen?
Het is een experiment, maar je hebt alsnog wel groen licht nodig van veel partijen, omdat je met verschillende afdelingen te maken hebt. En dat is best moeilijk. Dat bewustwordingsproces is eigenlijk ook nuttig voor andere afdelingen die nu niet meedoen aan het experiment, om ook te snappen wat wij aan het doen zijn. Dat is soms een drempel. In veel gevallen heb je gewoon anderen nodig. Maar we hebben al veel bereikt!

Vertel eens iets over de afdeling waar jij zit?
Ik zit bij Werk en Inkomen, team Jongeren. Dat zijn werkmatchers, die bijstandsontvangers begeleiden naar werk of naar scholing. Het gaat om jongeren tot 27 jaar. Er hangt een hele goede sfeer op de afdeling. Het zijn mensen die zich heel graag voor de verbetering van hun werk in willen zetten en ze komen met heel veel ideeën en initiatieven. Ze zijn kritisch op hun werkproces, volgens mij dus ideaal voor dit experiment. 

Kun je voorbeelden geven van ideeën en initiatieven waar jouw afdeling mee komt?
Ja, er is op dit moment een redelijk grote verandering gaande. Het team hanteert nu namelijk een groepsgerichte aanpak, waarbij klanten steeds een ander aanspreekpunt hebben. En nu gaat een deel van het team weer werken met vaste contactpersonen, zodat klanten niet steeds andere werkmatchers voor hun neus krijgen. Dit is een lang proces. De groepsaanpak is efficiënter, goedkoper. Maar efficiënt staat niet altijd gelijk aan effectief. Dus ben ik samen met een andere stagiair, Michelle, bezig met een analyse om uit te zoeken of er daadwerkelijk een verschil is tussen die twee aanpakken. Na twee jaar onderbuikgevoelens wordt er nu echt wat aan gedaan en dat is een grote stap voor het team. En echt een initiatief dat vanuit de werknemers is gekomen en dat is waar het experiment om draait. Dat vind ik heel vet. 

Veel initiatieven waarmee de werknemers komen worden vanuit het perspectief van de klant geopperd, omdat zij dagelijks met hen in contact zijn. Daarom kunnen ze goed inschatten wat een klant verwacht qua dienstverlening. Maar daarnaast zijn er ook kleine dingen veranderd: mensen mogen nu bijvoorbeeld thuis werken. Ook hebben we een andere invulling gegeven aan startbijeenkomsten en zijn bepaalde overleggen geannuleerd, waarvan het nut niet helemaal meer werd ingezien. 

Allemaal door het experiment?
Ik moet zeggen dat hier op de lange termijn ook wel veel veranderingen plaatsvinden, maar vaak wordt daar dan niet goed op gereflecteerd. Veranderingen worden vaak bombastisch gestart, maar dan blijkt het toch de groot of te massaal en bloedt het dood. Ik denk dat Terug naar de Bedoeling niet per se honderden nieuwe initiatieven oproept, maar het is wel behapbaar en makkelijker te realiseren. 

Denk je ook dat dat komt doordat jij het aan kunt wakkeren?
Ik denk het wel eigenlijk. Sowieso denk ik dat je een extern iemand nodig hebt om zoiets te realiseren. Die zit nog niet helemaal in het werkproces en kan met een andere blik naar systemen kijken. Mensen komen vaak naar me toe, ik merk dat ik ook wel een beetje het gezicht ben van het experiment. Werknemers raken geïnspireerd en willen hun idee bij me kwijt. Ze hebben het idee dat er iets kan veranderen.

Zou dit experiment ook voor andere organisaties nuttig zijn?
Ik denk het wel. Zeker voor publieke organisaties. Ik heb soms bij de gemeente het idee dat ze door de bomen het bos niet meer kunnen zien. Want er zijn zoveel regels en systemen waar ze zich aan moeten houden, maar wat zijn ze nou eigenlijk écht aan het doen? Daarin valt echt wat te halen. En eigenlijk voor elke organisatie hoor, want je moet altijd kijken naar je eigen werkproces!

Lees hier de algemene beschrijving van dit project